Moniek Toebosch and the Art of Escape
Lecture by Caitlyn van der Kaap

Date: Tuesday 06 October 2026

Time: 

18:45 Walk-in

19:00 Short intro by Willem van Weelden

19:05 Introduction by Gaby Wijers, 

19:20 Lecture by Caitlyn van der Kaap

The lecture will take about 1 hour, with a Q&A after the lecture. Afterwards there is time for conversations until 21:30

Place: Theory Stairs at the Gerrit Rietveld Academie.

The lecture is for all DOGtime -students, - lecturers - alumni and open for all Rietveld & Sandberg Students.

 

Caitlyn van der Kaap

Caitlyn van der Kaap is an art historian working as assistant-curator at ROZENSTRAAT - a rose is a rose is a rose (ROZENSTRAAT) and as a researcher for the Performing the Archive & Exhibition project - a collaboration between ROZENSTRAAT - a rose is a rose is a rose, LI-MA, and Stedelijk Museum Breda - focused on opening up the Moniek Toebosch archive for future research, presentation and new artistic engagement.


Gaby Wijers provides a brief introduction, presenting LI-MA as an institution that specifically addresses the core issue of the project: how to breathe new life into ephemeral art that is difficult to archive. This takes place within the *UNFOLD* program series, which has previously featured artists such as Dan Graham and Nan Hoover. She explains the significance of these projects, noting how they break away from the rigid frameworks of art-historical research and employ speculation to examine the complex concept of time more deeply.  

Willem van Weelden is DOGtime lecturer, organizer of the lecture and the director of a re-enactment project based on a work by Moniek Toebosch: ‘Painthouse’. The project is being carried out by the students from DOGtime 2a &2b. In all likelihood, it will be part of the 2027 Holland Festival.

 

EN: Moniek Toebosch and the Art of Escape

Moniek Toebosch was a Dutch actress, visual artist, performance artist, and teacher. (1948-2012)

In this lecture we look at Moniek Toebosch as a pioneer of an alternative art practice. Her versatility and elusiveness undermine art history's tendency to order and name everything. In doing so, she forces us to look beyond the artwork itself: to the place, the moment, the audience, and to the question of what art actually is when it refuses to be pinned down.

How do you archive and open up the work of an artist who spent her entire life trying not to fit into any category?

Moniek Toebosch used every medium that presented itself, preferably several at once. She performed at De Appel and the Stedelijk Museum, but just as readily at Carré and in places that had nothing to do with art. Time and again she pushed the boundaries of those places, to break expectations and to surprise or provoke her audience.

She did so not from a theory or a critical manifesto against the art institution. Her driving force was playfulness, a kind of cheerful anarchism.

The project Performing the Archive delves into her legacy and runs into a paradox. Her work thrived on the context in which it took place: this audience, this place, that moment. How do you bring something like that back to life in an entirely different time and setting?

For anyone who wonders how, as an artist, you can keep moving freely, and what archiving and activating can add to a body of work.

 

NL: Moniek Toebosch en de kunst van het ontsnappen.

Moniek Toebosch was een Nederlands actrice, beeldend kunstenaar, performancekunstenaar en docent. (1948-2012)

In deze lezing kijken we naar Moniek Toebosch als pionier van een alternatieve kunstpraktijk. Haar veelzijdigheid en ongrijpbaarheid ondermijnen de neiging van de kunstgeschiedenis om alles te ordenen en te benoemen. Daarmee dwingt ze ons verder te kijken dan het kunstwerk zelf: naar de plek, het moment, het publiek, en naar de vraag wat kunst eigenlijk is als ze niet vastgelegd wil worden.

Hoe archiveer en ontsluit je het werk van een kunstenaar die haar hele leven heeft geprobeerd niet in een hokje te passen?

Moniek Toebosch gebruikte elk medium dat zich aandiende, het liefst meerdere tegelijk. Ze trad op in De Appel en het Stedelijk Museum, maar net zo goed in Carré en op plekken die niets met kunst te maken hadden. Steeds zocht ze de grenzen van die plekken op, om verwachtingen te doorbreken en het publiek te verrassen of te provoceren.

Dat deed ze niet vanuit een theorie of een kritisch manifest tegen het kunstinstituut. Haar drijfveer was speelsheid, een soort vrolijk anarchisme. 

Het project Performing the Archive duikt in haar nalatenschap en stuit daarbij op een paradox. Haar werk leefde van de context waarin het plaatsvond: dit publiek, deze plek, dat moment. Hoe breng je zoiets opnieuw tot leven in een totaal andere tijd en omgeving?

Voor iedereen die zich afvraagt hoe je als kunstenaar vrij kunt blijven bewegen en wat archiveren en activeren aan het werk kan toevoegen.

For more information:
www.minddesign.info/moniek1.html
www.moniektoebosch.nl/