Saskia van der Kam

saskia@saskiavanderkam.nl
+31(6)42114297

_{foto: RVDA}

De vraag "wat doen ruimtes met ons, en wat doen wij met ruimtes?" staat centraal in mijn werk. Ik maak ruimtelijke installaties van gevonden en gekregen materialen die verhalen met zich meedragen omdat ze zijn doordrenkt van herinneringen, van tijd, van de sporen van eerdere levens. In mijn werk deconstrueer en reconstrueer ik deze materialen, speel ik met schaal en de overgang van 2D naar 3D, en onderzoek ik hoe structuren betekenis krijgen. De vormen die ik maak zijn aanwezig en tastbaar, maar roepen tegelijkertijd iets op dat ongrijpbaar blijft, zoals herinneringen die vervormen.

Ik ben gefascineerd door plekken die zowel gemeenschappelijk als hyper persoonlijk zijn. Plekken waar we ons thuis voelen, of juist vervreemd. Mijn installaties gaan over hoe we ruimtes en objecten emotioneel laden, hoe muren kunnen beschermen of opsluiten, hoe afdrukken van het verleden een nieuwe context krijgen in het heden.

Mijn inspiratie vind ik in de systemische sociologie en psychologie, in hoe herinneringen werken en hoe structuren, fysiek en sociaal, ons onbewust beïnvloeden. Ik werk intuïtief, maar met een sterk bewustzijn van hoe materialen en vormen relaties aangaan met de ruimte en de toeschouwer. Mijn installaties zijn een dialoog tussen verleden en heden, tussen het zichtbare en het onzichtbare.

_{The question “what do spaces do to us, and what do we do to spaces?” is central to my work. I create spatial installations from found and gifted materials that carry stories with them, as they are infused with memories, with time, with the traces of previous lives. In my work I deconstruct and reconstruct these materials, play with scale and the transition from 2D to 3D, and explore how structures acquire meaning. The forms I create are present and tangible, yet they simultaneously evoke something elusive, like memories that distort.}

_{I am fascinated by places that are both common and deeply personal. Places where we feel at home, or, on the contrary, estranged. My installations are about how we emotionally charge spaces and objects, how walls can protect or confine, how imprints of the past can take on a new context in the present.}

_{My inspiration lies in systemic sociology and psychology, in how memory works, and in how structures, both physical and social, unconsciously shape us. I work intuitively, yet with a keen awareness of how materials and forms interact with space and the viewer. My installations are a dialogue between past and present, between the visible and the invisible.}

De Tienduizend Dingen, The Ten Thousand Things (2025)

_{De Tienduizend Dingen at Gerrit Rietveld Academie Amsterdam (juni 2025)
geërfd textiel, paverpol, bureaulampen/inherited textiles, paverpol, desk lamps}

_{'Wanneer de 'tienduizend dingen' gezien zijn in hun eenheid, keren wij terug tot het begin en blijven waar wij altijd geweest zijn.' Deze zin van Ts'ên Shên had mijn moeder uitgekozen voor op haar rouwkaart. In dit gedicht vond zij de troost dat aan het einde van haar leven ze de ‘verbondenheid’ van alles om zich heen zou ervaren, van de dingen, van de doden en de levenden, van het verleden en het heden.}

_{Vlak voor ze stierf, hadden we een gesprek over de betekenis van thuis. Zij vertelde me toen dat ze in haar leven zo vaak verhuisd is  dat niet de plekken, maar haar spullen haar thuis waren geworden. Dat haar leven en dat van haar dierbaren in haar spullen opgeslagen lag en dat ze daarom nooit iets weggooide.} 

_{Na haar dood besloot ik met haar spullen, nieuwe 'thuisen' te bouwen. En zo de tienduizend dingen nieuwe verbindingen aan te laten gaan. Met al haar witte textiel maakte ik afdrukken van ruimtes en spullen uit mijn verleden en projecteerde die in het heden, net iets verschoven van hoe het ooit was. Als een herinnering die nooit helemaal z'n oude vorm terugvindt.}

_{Voor een van de hotelkamers van een hotel in Bussum, maakte ik een nieuwe installatie onder de naam This Room has Moved zie ook: De Groene Afslag}

_{“When the ‘ten thousand things’ are seen in their unity, we return to the beginning and remain where we have always been.” This line by Ts’ên Shên was chosen by my mother for her memorial card. In this poem she found comfort in the thought that, at the end of her life, she would experience the “connectedness” of everything around her. The things, the dead and the living, the past and the present.}

_{Shortly before she died, we had a conversation about the meaning of home. She told me that because she had moved so many times in her life, it wasn’t places but her belongings that had become her home. That her life, and the lives of her loved ones, were stored in her things, and that this was why she never threw anything away.}

_{After her death, I decided to use her belongings to build new “homes.” To let the ten thousand things enter into new connections. With all her white textiles, I made imprints of spaces and objects from my past and projected them into the present, shifted just slightly from how they once were. Like a memory that never fully finds its old form again.}

_{For one of the hotel rooms in a hotel in Bussum, I created a new installation under the title This Room has Moved. See also:} De Groene Afslag

This Room has Moved (2025)
_{Vaste installatie voor hotelkamer in de Groene Afslag in Bussum}

_{Voor De groene afslag in Bussum heb ik van De Tienduizend Dingen een nieuwe installatie gebouwd voor een van de 30 kunstkamers in hun hotel. Naast het grote wandwerk, maakte ik een kast en een schommelmeubel voor deze kamer.} 

<sub>Permanent installation for a hotel room at De Groene Afslag in Bussum

For De Groene Afslag in Bussum, I created a new installation of The Ten Thousand Things for one of the 30 artist-designed rooms in their hotel. In addition to the large wall piece, I also made a cabinet and a swing-like furniture piece for this room.</sub>

Wat Zich Hecht (2024) Attached

_{Foto: RVDA}

_{Wat Zich Hecht at Si.Si.Spex #14, Site Sight Specific groupshow at Gerrit Rietveld Academie Amsterdam (november 2024)
Papier en schilderstape ca 4mx5m}

_{Wat Zich Hecht balanceert tussen 2D en 3D. Het is plat en fragiel, maar tegelijk monumentaal en ruimtelijk aanwezig. Het bestaat uit een paar honderd afzonderlijke vierhoeken, losgeknipt en opnieuw verbonden met schilderstape.}

_{In deze eenvoudige, haast nutteloze repeterende handeling van losmaken en weer vastplakken schuilt voor mij de paradox van opgroeien: het verlangen je los te maken uit je gezin van herkomst en tegelijk de neiging om vervolgens, vaak onbewust, opnieuw de patronen te herhalen die je dacht te hebben achtergelaten}

_{Dit werk gaat over al het zichtbare en onzichtbare dat zich gedurende ons leven aan ons hecht en dat wij meedragen. Hoe we bewegen in de spanning tussen autonomie en verbondenheid, tussen het verlangen naar vrijheid en onze blauwdruk waarmee we die vrijheid soms weer inperken, tussen breken en opnieuw verbinden.}

_{Attached at Si.Si.Spex #14, Site Sight Specific group show at Gerrit Rietveld Academie Amsterdam 
Paper and masking tape approx 5mx6m}

_{Attached balances between 2D and 3D. It is flat and fragile, yet at the same time monumental and spatially present. It consists of a few hundred separate rectangles, cut apart and reconnected with painter’s tape.}

_{In this simple, almost futile, repetitive act of cutting loose and taping back together lies, for me, the paradox of growing up: the desire to break away from one’s family of origin, and at the same time the tendency—often unconscious—to repeat the very patterns one thought had been left behind.}

_{This work is about all that is visible and invisible that attaches itself to us throughout our lives and that we carry with us. It explores how we move within the tension between autonomy and belonging, between the longing for freedom and the blueprint through which we sometimes limit that very freedom, between breaking apart and reconnecting.}

Zo waren wij (2024) The way we were

_{Zo waren wij, part of 3th year Group show Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam (juni 2024)
Prints: camera obscura belichting op bariet papier (2x 80cmx250cm)
Meubels: 50 m2 papierpulp van geschilderde herinneringen bijeengehouden met schilders tape.}

_{The way we were, part of 3th year Group show Gerrit Rietveld Academie (June 2024)
Prints: camera obscura exposure on baryta paper (2x 80cmx250cm)
Furniture: 50 m2 paper pulp of painted memories held together with masking tape.}

_{Voor Zo waren wij werkte ik in een oude boerderij in Weesp. Een gemeubileerd, maar verlaten huis. Alsof het vijftig jaar geleden zo is achtergelaten. Vol en leeg tegelijkertijd. Vol met de herinneringen van anderen, die onmiddellijk weer iets met mijn eigen herinneringen deden. Mijn werkplek in het huis was de lege zolder. Het deed me denken aan vroeger. Als ik in bed lag en de geluiden van beneden hoorde, een feest, een ruzie, de televisie. Op het plafond zag ik voor me hoe het daar beneden was, zonder mij. Zo probeerde ik de ruimtes te vermengen tot een plek waar ik me thuis kon voelen. Ik bouwde op de zolder van de boerderij een camera obscura, boorde een gat in de vloer, zodat beneden en boven zich met elkaar konden vermengen. Ik bouwde meubels uit mijn herinnering en zette die in de kamer beneden. Ik bevestigde fotopapier aan het plafond en legde zo de projectie vast uit mijn geheugen.}

_{For The way we were, I worked in an old farmhouse in Weesp. A furnished, but abandoned house. As if it was left like this, fifty years ago. Full and empty at the same time. Full of the memories of others, that immediately interfered with my own. My workplace in the house was the empty attic. It reminded me of my childhood. Lying in bed, hearing the sounds from downstairs, a party, an argument, the television, and how I could see on the ceiling of my bedroom, what it was like down there, without me. How I tried to blend the spaces into a place where I could feel at home. I built a camera obscura in the attic of the farmhouse, drilled a hole in the floor so that downstairs and upstairs could merge. I created the furniture from my memory and placed it in the room downstairs. On the ceiling in the attic I attached photographic paper to capture this projection of my past.}

Het perspectief is van mij (2023) The perspective is mine

_{Het perspectief is van mij, of_space groupshow, at AF16, Amsterdam (december 2023)
Kleurenfoto's op pizzapapier afmetingen 170cmx240cm}

_{The perspective is mine, of_space groupshow, at AF16, Amsterdam (December 2023)
Color photos on pizza paper dimensions 170cmx240cm}

_{Het perspectief is van mij 2, solo at Horn 20, Weesp (maart 2024)}

_{The perspective is mine 2, solo at Horn 20, Weesp (march 2024)}

Room 720 (2023)

_{Room 720, in 'de viskom', at Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam (oktober 2023)}

_{Deze kamer verbeeldt mijn hoofd. In een schildersessie van 15 uur schilderde ik mijn dromen en herinneringen.
Afmeting kamer: 4x5x2,5m oppervlak schilderij ca85m2 acrylverf op papier}

_{This room represents my head. In a 15 hour painting session I painted my dreams and memories.
Room dimensions: 4x5x2.5m Painting surface approx. 85m2 Acrylic paint on paper.}

SAMAM (2022)

_{SAMAM, samen met mijn zoon Sam ontwierp en maakte ik dit kleed en bespraken we eigenaarschap. Wie is de kunstenaar? Is dat dee ontwerper of de maker? De bedenker van het concept of de uitvoerder?
Over dit thema zetten we ook samen een educatief project op in zijn klas (groep 4 van de Jozefschool in Weesp) met zijn klasgenoten maakte en ontwierpen we een wandkleed. En we ontwierpen samen kleding.}

_{SAMAM, together with my son Sam I designed and made this tapestry and we discussed ownership. Who is the artist? The designer or the maker? The creator of the concept or the executor?
On this theme we also set up an educational project together in his class (group 4 of the Jozefschool in Weesp) with his classmates we made and designed a wall tapestry. And we designed clothes together.} 

Omgedoopt en voortgeplant (2021) Rebaptized and multiplied

_{Omgedoopt en voortgeplant, onderdeel van Group show Dogtime 1 at de Rietveld Academie (december 2020)
Mijn doopjurk (door mijn moeder gemaakt van haar trouwjurk) ingezaaid met waterkers volgens de Fibonacci sequentie. Geïnspireerd door Arte Povera kunstenaar Mario Merz die veel met alledaagse objecten en de Fibonacci reeks werkte.}

_{Rebaptized and multiplied part of Group show Dogtime 1 at the Rietveld Academy (December 2020)
My christening dress (made by my mother from her wedding dress) sown with watercress according to the Fibonacci sequence. Inspired by Arte Povera artist Mario Merz who worked a lot with everyday objects and the Fibonacci series.}

Zwerm A4 (2020) Flock of A4

<sub>Zwerm A4 (maart 2020)
Sculptuur van 500 proppen A4 printpapier aan elkaar geregen met visdraad.
(uitwerking van opdracht: maak een sculptuur van exact 2,8 kg dat er niet uitziet als 2,8kg)

Flock of A4 (march 2020)
Sculpture of 500 wads of A4 printing paper strung together with fishing line.
(elaboration of assignment: make a sculpture of exactly 2.8 kg that does not look like 2.8 kg)</sub>